api.'s profile» Äë-Äëÿ ® «PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    May 22

    BE...

    จงเข้มแข็งพอที่จะเผชิญหน้ากับความจริง... จงอ่อนแอพอที่จะรับรู้ว่าลำพังเรานั้นทำอะไรไม่ได้ทุ กอย่าง... จงฟุ่มเฟือยน้ำใจ เมื่อมีใครต้องการความช่วยเหลือ...



    Be strong enough to face the word each day.
    จง... เข้มแข็งพอที่จะเผชิญหน้ากับความจริง

    Be weak enough to know you cannot do everything alone.
    จง... อ่อนแอพอที่จะรับรู้ว่าลำพังเรานั้นทำอะไรไม่ได้ทุกอ ย่าง

    Be generous to those who need your help.
    จง... ฟุ่มเฟือยน้ำใจ เมื่อมีใครต้องการความช่วยเหลือ

    Be frugal with what you need yourself.
    จง... ประหยัดสิ่งที่จำเป็นไว้

    Be wise enough to know that you do not know everything.
    จง... จงฉลาดพอที่จะรู้ว่าเราไม่ได้รู้ทุกสิ่ง

    Be foolish enough to believe in miracles.
    จง... โง่พอที่จะเชื่อในปาฎิหาริย์

    Be willing to share your joys.
    จง... เต็มใจจะแบ่งปันความสุขของตัวเอง

    Be willing to share the sorrows of others.
    จง... เต็มใจที่จะแบ่งรับความทุกข์ของผู้อื่น

    Be a leader when you see a path of others have missed.
    จง... เป็นผู้นำหากทางที่ผู้อื่นทิ้งไว้ให้นั้นเลือนลาง

    Be a follower when you are shrouded in the midst of uncertainly.
    จง... เป็นผู้ตามหากตกอยู่ในวงล้อมแห่งความไม่แน่นอน

    Be the first to congratulate an opponent who succeeds.
    จง... เป็นคนแรกที่แสดงความยินดีต่อความสำเร็จของคู่แข่ง

    Be the last to criticize a colleague who fails.
    จง... เป็นคนสุดท้ายที่จะวิจารณ์ความผิดพลาดของเพื่อน

    Be sure where you next step will fall, so that you will not stumble.
    จง... มองเพียงแค่ก้าวถัดไปเพราะมันจะทำให้เราไม่ล้ม

    Be sure of your final destination, in case you are going to the wring way.
    จง... มองไปยังจุดหมายปลายทางให้แน่ใจ ว่าไม่ได้กำลังเดินผิดทาง

    Be loving to those who love you.
    จง... รักคนที่รักคุณ

    Be loving to those who do not love you, and they may change.
    จง... รักคนที่ไม่รักคุณแล้วสักวันหนึ่ง ...เค้าอาจจะเปลี่ยนใจ

    Above all, be yourself.
    แต่เหนือสิ่งอื่นใด จงเป็นตัวของตัวเอง
    May 05

    สุดท้ายของความรัก เราคือผู้ให้หรือผู้รับ..

    สุดท้ายของความรัก เราคือผู้ให้หรือผู้รับ


    มี ใครบางคนบอกว่า . . .
    ในความรัก ของคนสองคน สุดท้ายเวลาที่เลิกกัน
    เราจะรู้ว่าใครคือผู้ให้และใครคือผู้รับ


    ผู้ให้ คือ คนที่หยิบยื่นความเจ็บปวดให้อีกฝ่าย
    จะโดยตั้งใจหรือไม่ก็ตาม แต่เขาได้ให้มันไปแล้ว

    ผู้รับ คือ คนที่ยอมรับความเจ็บปวดนั้นมา

    โดยที่ไม่อยากได้มันเลยแม้ แต่น้อย . . . แต่ก็ต้องรับมัน

    ความ หมายแบบนี้ ไม่มีใครอยากเป็นผู้รับแน่นอน
    และบางคนคงไม่อยากจะเป็นผู้ให้เหมือนกัน . . .
    เพราะกลัวว่าสักวันอาจจะเปลี่ยนมาเป็นผู้รับบ้าง

    ใครคน นั้นบอกอีกว่า
    บางสิ่งที่เขาหยิบยื่นให้ คนรับ . . . เต็มใจรับมันเสียด้วย

    บางคนรับมันมา รู้ว่าหนัก วางมันลง เพราะกลัวเหนื่อย
    บางคนรับมัน แบกไว้จนหนัก เหนื่อย ถึงวางมันลง
    บางคน รู้ว่าหนัก กลับยิ่งแบก รับมันเพิ่ม มันยิ่งหนัก
    ก็ยิ่งเหนื่อย แต่ไม่วางมันลง . . .


    มัน ขึ้นอยู่กับว่าคนรับตั้งใจจะเก็บ จะแบกมันไว้กับตัวนานแค่ไหน
    ความทุกข์ ความเสียใจ ความผิดหวัง ความเจ็บปวด
    เราจะวางมันลง . . .
    ครั้งเดียวทีเดียวเลย คงไม่ได้และไม่ง่าย


     . . . แต่เมื่อไร . . .
    ที่รู้สึกว่าแบกมันไว้ จนหลังไหล่ลู่ล้า อ่อนแรงไปหมด
    ขอแค่ค่อยๆ วางมันลงทีละนิด ทีละนิด

    เท่าที่จะวางได้เป็นพอ


    . . . . สักวัน . . .
    มันจะเบาบาง ผ่อนคลายความหนักหน่วงนั้นเอง
    ตามกาลเวลา...แม้อาจจะไม่มีวันหมด เลยก็ตาม


     
    . . . แต่ยังไง . . .
    ก็ดีกว่าที่จะเก็บมันไว้แบบนั้น . . . ตลอดไป